Kitap Hakkında
Sahnenin kalbi yeniden atıyor
Bir Ülkenin kalbi , Perdesi aralandığında atar. Çünkü Tiyatro , insanın kendi sesini , kendi aynasında yeniden duymasıdır. Zaman Değişir, sahneler kapanır, roller unutulur,ama insana dair olan hiçbir duygu ölmez. Ve bir gün , tıpkı şimdi olduğu gibi , yeniden yankılanır bir replik :
‘Perde !’
Toplumun Kalbinde biriken suskunluk , tiyatronun nefesiyle çözülür. Sahnede konuşan karakter değil, halkın bilinçaltıdır aslında. Bir jest, bir duraklama, bir tebessüm ... Hepsi insan olmanın Hafızasından gelir.
Bu gün tiyatro yeniden doğuyor çünkü, insan yeniden hissetmeye başladı. Yapay olanın gölgesinden çıkıp, sahiciliğe dönüyoruz. O Sahicilik , Kalbimizin, bedenimizin ,ruhumuzun ortak bir Alkışında buluşuyor. Ve belki bu yüzden , tiyatroyu yazan, oynayan , izleyen herkes , tek bir replikte birleşiyor: !Ben Buradayım’.
Bu Oyunlar ; İnsanın Kendiyle karşılaşma hikayesidir.
Tiyatro,Tiyatronun ötesinde bir bilinç sahnesidir.
Tiyatro yeniden nefes Alıyor :
Sahne , insanın kendini hatırladığı o eski tapınağına dönüyor. Bir Perde açılıyor, içimizde bir kapı . Ve her replikte , her sessizlikte insan yeniden doğuyor.
Bu Oyun , bir kalbin ve toplumun aynı anda attığı ritimdir. İnsan , Kendi hikayesine tanık oldukça ;
tiyatro , insanın bilincine tanıklık eder. Bir Kahkaha bir ülkeyi , bir gözyaşı bir çağı anlatabilir. Çünkü sahne bir zemin değil, Kolektif Hafızanın Aynasıdır.
Şebnem Kalmaz , Bu Oyunda insanın içsel Laboratuvarını sahneye Taşıyor. Toplumsal yüzleşmeyi , bilinçle ve mizahla harmanlayarak bize hatırlatıyor. Gerçek tiyatro , bir Karakterin değil, İnsanlığın kendini oynamasıdır.
